Van Woord naar leven - blog

Voorbij onze boekhouding Tekst overweging: Kris Het evangelie van vandaag sluit rechtstreeks aan bij dat van gisteren. Daar hoorden we Jezus spreken over wat we kunnen doen wanneer een broeder of zuster tegen ons zondigt: eerst naar hem of haar toegaan, vervolgens eventueel anderen erbij betrekken, en proberen de gemeenschap te herstellen. Vandaag komt Petrus daarop terug met een heel begrijpelijke vraag: ‘Heer, als mijn broeder of zuster tegen mij zondigt, hoe vaak moet ik dan vergeving schenken?’ Petrus stelt zelf zevenmaal voor. Dat is bepaald niet weinig. In de Bijbel staat het getal zeven vaak voor volheid of voltooiing. Petrus lijkt dus behoorlijk ruimhartig te denken. Toch antwoordt Jezus: ‘Niet tot zevenmaal toe, maar tot zeventig maal zeven.’ Daarmee bedoelt Hij natuurlijk niet dat we vanaf nu tot 490 moeten tellen. Wie bij de 491ste keer besluit dat het nu wel genoeg geweest is, heeft Jezus niet begrepen. Jezus wil het telraam uit onze handen nemen. Vergeving laat zich ni...

Tussen breuk en herstel Tekst overweging: Kris Zowel de eerste lezing als het evangelie van vandaag zijn de moeite waard om ter harte te nemen. Wat opvalt, is dat in beide lezingen weer schurende zaken staan. Bijzonder in de eerste lezing, met haar harde beelden van oordeel en vernietiging. Het zou de moeite lonen om daar dieper op in te gaan, maar dat bewaren we voor een andere keer. Aarzel echter niet om zelf met die tekst aan de slag te gaan. Bid ermee, ga ermee de stilte in, verdiep je erin, zoek erover op. Vandaag richten we ons op het evangelie. Daar stelt Jezus – en geef toe, ook dat schuurt weer wat – dat wanneer iemand, na verschillende pogingen tot gesprek, niet wil luisteren, we hem mogen beschouwen als een heiden of een tollenaar . Wat moeten we daar nu weer mee? Laten we eerst de stappen bekijken die Jezus voorstelt, alvorens op die moeilijke woorden verder in te gaan. Wanneer iemand ons pijn heeft gedaan of verkeerd heeft gehandeld, vraagt Jezus dat we naar die perso...

Je laten lezen door de Schrift Tekst overweging: Kris In de eerste lezing van vandaag krijgt de profeet Ezechiël een merkwaardige opdracht. God reikt hem een boekrol aan en zegt: “Mensenkind, eet op wat je wordt voorgehouden.” Op die rol staan klaagliederen, gezucht en gesteun. Het is dus geen gemakkelijke of aangename boodschap die Ezechiël zal moeten brengen. Toch eet hij de rol op en merkt hij dat ze in zijn mond zo zoet is als honing. Pas daarna klinkt de opdracht: “Ga naar de Israëlieten en breng hun mijn woorden over.” Alvorens te verkondigen, moet hij eerst zelf eten. Alvorens Gods Woord aan anderen door te geven, moet hij het eerst in zich opnemen. Het mag niet aan de buitenkant blijven, alsof hij alleen maar een boodschap overbrengt die eigenlijk niets met hemzelf te maken heeft. Het Woord moet door hem heen gaan, in hem wonen, hem voeden en hem van binnenuit vormen. Pas dan kan hij spreken. Dit beeld leert ons veel over de manier waarop wij dagelijks de lezingen uit de S...

De kerkschat in de stervende graankorrel Tekst overweging: Ricky Rieter Beste vrienden, op de heiligenkalender treffen we vandaag Laurentius aan, een van de ontelbare martelaren die in de vroege Kerk omwille van hun geloof een vreselijke dood gestorven zijn. Laurentius kwam, naar men zegt, uit Spanje, toen paus Sixtus II voor een concilie in Toledo was. Hij ontdekte Laurentius als een heel bijzonder persoon. Samen zijn ze naar Rome gereisd, waar volop christenvervolgingen waren. Keizer Valerianus eiste dat de staatsgodsdienst geëerbiedigd werd door alle christenen. Wie niet offerde aan de Romeinse goden, werd van kant gemaakt. Het betrof vele duizenden slachtoffers. Laurentius was tot diaken benoemd en kreeg naast zorg voor de noodlijdenden mede de zorg over de kostbare kerkschatten en de heilige boeken. Ook dat eerste was een verantwoordelijke post. Daar moet keizer Valerianus van op de hoogte zijn geweest. Valerianus had veel geld nodig voor allerlei slechte zaken en zag zijn kan...

Wanneer we dreigen te zinken Tekst overweging: aartsbisschop Vincenzo Paglia, ontleend aan het boek ‘Het Woord van God elke dag – 2026’, uitgegeven bij Otheo/Sant’Egidio. Na de vermenigvuldiging van de broden en de vissen draagt Jezus zijn leerlingen op dat ze met de boot naar de andere oever varen. Nadat Hij de mensen heeft weggestuurd, gaat Hij alleen de berg op om te bidden.De evangelist toont ons met dit verhaal hoe centraal het gebed voor Jezus is, want het geeft uiting aan de band met de Vader. Hieruit ontstaat heel het werk van Jezus en zijn redding. Heel anders is de scène die hierop volgt: de leerlingen zijn alleen, midden op het meer, zonder Jezus en zonder de menigte. Als je op jezelf bent, zonder de hulp van de Heer, word je meegesleurd door de stormen van het leven. De leerlingen brengen de nacht in angst door, in hun strijd met de woeste golven en de hevige tegenwind. Kort voor de dageraad, zo schrijft Matteüs, komt Jezus over het water naar de boot gelopen, die zich ...

Staande blijven op de wachttoren Tekst overweging: Kris Habakuk behoort tot de zogenaamde kleine profeten en leefde aan het einde van de zevende eeuw voor Christus, in een bijzonder onrustige tijd. De macht van Assyrië brokkelde af, terwijl de Chaldeeën, de Babyloniërs, steeds sterker werden en uiteindelijk ook Juda zouden treffen. Het bijzondere aan Habakuk is dat hij niet zozeer namens God tot het volk spreekt, maar met God in gesprek gaat namens het volk. Zijn boek heeft daardoor iets van een gebed, meer nog: van een indringend tweegesprek waarin een gelovige mens zijn vragen niet voor God verbergt. En Habakuk hééft vragen. Hoe kan God toelaten dat een gewelddadig en meedogenloos volk als de Chaldeeën zoveel macht krijgt? Hoe kan Hij zwijgen wanneer de ene mens de andere vertrapt? De profeet durft het God ronduit te vragen: ‘Waarom dan verdraagt U deze trouwelozen, zwijgt U, nu de wetteloze verslindt wie rechtvaardiger is dan hij?’ Zijn geloof maakt hem niet blind voor het kwaad...

Wat het verhaal van Nineve ons leert Tekst overweging: Kris De eerste lezing van vandaag doet ons denken aan het verhaal van de profeet Jona (Jona 3,1-10). We bevinden ons in de tijd van het machtige Assyrische rijk, ongeveer in de achtste eeuw vóór Christus. God stuurde Jona naar Nineve, de grote hoofdstad van dat rijk, om de inwoners tot bekering op te roepen. Volgens het Bijbelverhaal geloofden koning en volk zijn woorden. Er werd een algemene vasten afgekondigd, iedereen hulde zich in een boetekleed en men keerde zich af van het kwaad. God zag hun ommekeer en zag af van het onheil dat Hij had aangekondigd. We kennen dat verhaal. Ongeveer een eeuw later klinkt in de lezing van vandaag een heel ander geluid. Nineve zal toch ten onder gaan. Het verloor zijn trouw en liet zich opnieuw leiden door hebzucht, agressie en machtswellust. Wat dit verhaal ons leert, is dat bekering nooit een eindpunt is dat wij ooit bereiken. Wat eens nieuw was geworden in Nineve, was opnieuw verduisterd g...

De berg achter ons, het licht met ons Tekst overweging: Kris Vandaag neemt Jezus Petrus, Jakobus en Johannes mee een hoge berg op. Daar, ver weg van de drukte beneden, opent zich voor enkele ogenblikken een venster op Gods heerlijkheid. Later is men deze berg de Taborberg gaan noemen. Het evangelie zelf spreekt echter enkel over een 'hoge berg'. Maar dat terzijde. Laten we met de leerlingen die berg opgaan en trachten deelgenoot te worden van wat zij daar mogen zien en horen. Het moment waarop dit gebeurt, is niet zomaar willekeurig gekozen. Enkele dagen voordien heeft Jezus zijn leerlingen voor het eerst verteld dat Hij naar Jeruzalem zal gaan, veel zal moeten lijden, gedood zal worden en op de derde dag zal verrijzen (Mt 16,21). Die woorden moeten hen met veel vragen hebben achtergelaten. Vooral Petrus kon ze moeilijk aanvaarden. Hoe kan de Messias nu de weg van het lijden gaan? In die context neemt Jezus deze drie leerlingen met zich mee. Hij wil hun geloof sterken. Hij w...

Een geloof dat niet wegloopt Tekst overweging: Kris Sommige Bijbelteksten spreken ons onmiddellijk aan. Andere roepen vragen op en laten ons wat ongemakkelijk achter. Misschien zijn het juist die teksten die we niet te snel mogen opzijleggen. Bijbellezen is immers meer dan verwijlen bij woorden die ons troosten of bevestigen. Ook de teksten die schuren, mogen we meenemen in de stilte. We hoeven ze niet meteen te begrijpen of op te lossen. Blijf er een tijdlang bij. Luister. Bid. Worstel ermee. Vaak openen juist zulke teksten een diepere toegang tot de Schrift. Het evangelie van vandaag is zo'n tekst. Drie uitspraken van Jezus dagen ons uit. Ze nodigen ons uit verder te kijken dan onze eerste indruk. Misschien moeten we eerst stilstaan bij een opvallend detail. Matteüs noemt de vrouw niet zomaar een buitenlandse vrouw, maar een Kanaänitische vrouw. Dat doet hij heel bewust. Die naam riep bij zijn eerste lezers de herinnering op aan de oude Kanaänieten, de traditionele vijanden va...

Niet de handen, maar het hart Tekst overweging: Kris Jezus had geen kritiek op het wassen van de handen op zich. Zijn kritiek richtte zich op iets veel diepers. Hij verzette zich tegen een geloof waarin uiterlijke gebruiken belangrijker waren geworden dan de innerlijke verbondenheid met God. Wanneer een ritueel een doel op zichzelf wordt, dreigt het de plaats in te nemen van Hem naar wie het eigenlijk verwijst. Daar legt Jezus vandaag de vinger op. De rituele handwassing is een oud en nog altijd levend gebruik binnen het jodendom. Hoewel zij uiteraard ook een hygiënisch effect had, lag haar diepste betekenis elders. Zij was vooral een religieus teken van reinheid en een uitdrukking van het verlangen om heel het leven in Gods aanwezigheid te beleven. Vele farizeeën zagen er zorgvuldig op toe dat deze traditie werd onderhouden. Zij wilden dat ook de dagelijkse maaltijd in eerbied voor God werd beleefd en moedigden daarom een rituele handwassing vóór het eten aan. Zo wilden zij tot uit...

Wie moeten we nu geloven? Tekst overweging: Ricky Rieter Beste vrienden, soms is er wel een groot onderscheidingsvermogen nodig om te weten wie we geloven moeten. Dit in de praktijk van ons leven, maar ook in het opnemen van de Bijbelse boodschap. We kunnen ons afvragen wat de ander, of de Bijbel, bedoelt. Dat zien we vandaag in de eerste lezing. De stemmen van mensen waarmee we dagelijks omgaan, kennen we doorgaans wel. We weten of ze betrouwbaar zijn. In elk geval betrouwbaarder dan de reclames op tv, gebracht door mensen die met een brede glimlach overtuigend producten aanbevelen. Wie van jullie is er niet ooit ingetuind en heeft iets gekocht wat achteraf een miskoop bleek? De Bijbel zelf is geïnspireerd door de Geest. Dat is nooit leugentaal. Toch zijn verhalen niet altijd doorzichtig. Begrijpen we ze wel goed? Wat speelt er vandaag in de eerste lezing tussen Jeremia en Chananja? Wie moeten we nu geloven? De profeet Jeremia is bekender dan Chananja. In onze taal komt een woord...

"Geven jullie hun maar te eten" Tekst overweging: aartsbisschop Vincenzo Paglia, ontleend aan het boek ‘Het Woord van God elke dag – 2026’, uitgegeven bij Otheo/Sant’Egidio. Het evangelie van deze achttiende zondag vertelt over de eerste broodvermenigvuldiging, zoals beschreven door Matteüs. Deze gebeurtenis wordt maar liefst zes keer vermeld in de evangeliën (twee keer in Matteüs en Marcus en één keer in Lucas en Johannes). Het moet de gemeenschap van de eerste leerlingen erg geraakt hebben, want het is opgenomen in een van de weinige evangelieteksten die alle vier de evangelisten gemeen hebben. Het zijn de bladzijden die de zending van Jezus samenvatten. Al vanaf het begin van het verhaal worden we geraakt door de tederheid en het medeleven van de profeet uit Nazaret. Nadat Hij heeft vernomen dat Johannes de Doper is vermoord, trekt Hij zich terug in de woestijn. De dood van Johannes de Doper is ook voor Hem een gevaarlijk teken. Maar de mensen blijven Hem op de voet vol...

Een woord dat groter is dan jezelf Tekst overweging: Kris Jeremia wordt aangeklaagd omdat hij in de naam van de Heer heeft gewaarschuwd dat Jeruzalem en zelfs de tempel hun bescherming zouden verliezen als het volk zich niet bekeerde. Vandaag staat hij terecht. De priesters en de profeten eisen zijn dood. Maar Jeremia verdedigt zichzelf nauwelijks. Hij beroept zich niet op zijn eigen gelijk, maar zegt eenvoudig: 'De Heer heeft mij gezonden.' Uiteindelijk wordt hij vrijgesproken en beschermt Achikam hem, zodat hij niet wordt uitgeleverd aan de woedende menigte. Wat opvalt, is dat Jeremia niet leeft vanuit de behoefte om gelijk te krijgen. Hij leeft vanuit een roeping, vanuit het besef dat God hem gezonden heeft. Dat maakt een wereld van verschil. Hij weet dat zijn leven niet om hemzelf draait. Hij heeft een woord ontvangen dat groter is dan hijzelf. Daarom hoeft hij zichzelf niet op de voorgrond te plaatsen. Zijn profetisch gezag ligt niet in zijn persoonlijkheid, maar in De...

Profetische stemmen door de eeuwen heen Tekst overweging: Kris Soms lezen we een Bijbeltekst en denken we spontaan: hoe konden de mensen toen zo doof zijn voor Gods stem? Dat gevoel kan ons bekruipen bij de eerste lezing van vandaag. We bevinden ons aan het begin van de regering van koning Jojakim, enkele tientallen jaren vóór de verwoesting van Jeruzalem. De profeet Jeremia krijgt de moeilijke opdracht om in de tempel te verkondigen dat Gods volk niet kan blijven vertrouwen op het heiligdom als het tegelijk doof blijft voor Gods Woord. Hij roept op tot bekering, tot een andere manier van leven. Zijn boodschap is hard, maar ze komt voort uit Gods verlangen om zijn volk een nieuwe toekomst te geven. God geeft zijn volk niet op. Hij blijft hopen dat mensen luisteren en hun leven opnieuw op Hem afstemmen. Toch luisteren de mensen niet. Integendeel, ze grijpen Jeremia vast en roepen dat hij moet sterven. De profeet wordt verworpen omdat hij hun schijnzekerheid ontmaskert. Misschien is d...

God geeft geen mens op Tekst overweging: Kris De profeet Jeremia treedt op omstreeks 600 vóór Christus, in de laatste jaren vóór de Babylonische ballingschap. Juda leeft in een tijd van grote politieke onzekerheid. In plaats van zich opnieuw aan God toe te vertrouwen, zoekt het zijn heil steeds meer in menselijke plannen en politieke bondgenootschappen. Op een dag stuurt de Heer Jeremia op pad. Opvallend: niet naar de tempel of een andere heilige plaats, maar naar de werkplaats van een pottenbakker. Dat is typisch voor Jeremia. God openbaart zich vaak door heel gewone gebeurtenissen uit het dagelijks leven. De profeet hoeft alleen maar aandachtig te kijken en te leren. Jeremia ziet hoe de pottenbakker bezig is op zijn draaischijf. Een pot die hij maakt, mislukt. Maar hij gooit de klei niet weg. Hij neemt de klei opnieuw in handen en vormt er een nieuwe pot van, zoals hij die voor ogen had. Dan spreekt God tot Jeremia: "Zoals de klei in de handen van de pottenbakker, zo zijn jul...

Vrienden van de Heer Tekst overweging: aartsbisschop Vincenzo Paglia, ontleend aan het boek ‘Het Woord van God elke dag – 2026’, uitgegeven bij Otheo/Sant’Egidio. Vandaag gedenkt de Kerk Marta, Maria en hun broer Lazarus. Zij vormen een familie van vrienden van Jezus, van wie de namen verschillende keren in de evangelies terugkeren. De manier waarop zij Jezus welkom heten in hun huis maakt hen tot een model voor ons. Het evangelie volgens Johannes beschrijft een dramatisch moment in het leven van deze familie: Lazarus, die ernstig ziek was, is gestorven, en Jezus gaat met zijn leerlingen naar hen toe. Marta verwelkomt Jezus door Hem tegemoet te gaan, terwijl Maria thuisblijft. “ Als U hier was geweest, Heer, zou mijn broer niet gestorven zijn ,” zegt Marta. Het lijkt een verwijt, maar het is in feite een geloofsbelijdenis, omdat zij weet dat Jezus’ aanwezigheid leven geeft. Deze woorden van de zus van Lazarus brengen ons bij de vele zieken die wachten, bij de ouderen en bij de tal...

De kunst van het leren zien Tekst overweging: Kris Sommige evangelieteksten strelen ons hart. Andere schuren. Het evangelie van vandaag behoort zonder twijfel tot die laatste groep. Jezus spreekt over de duivel. Over engelen die zullen maaien. Over een vuuroven. Over gejammer en tandengeknars. Ook al geven we het niet graag toe, we hadden wellicht liever gehad dat Jezus zich hier anders had uitgedrukt. Bovendien passen zijn woorden niet altijd bij het beeld van Hem dat wij in ons hart meedragen. En toch staan ze er. Daarom verdienen ze het ook om ernstig genomen te worden. Waarom spreekt Jezus zo? Waarom gebruikt Hij zulke indringende beelden? Eén ding is alvast duidelijk: Jezus neemt het kwaad bloedernstig. Hij doet niet alsof goed en kwaad uiteindelijk hetzelfde zijn. Hij doet niet alsof onrecht vanzelf verdwijnt. Evenmin spreekt Hij over een barmhartigheid die op het einde alle kwaad eenvoudig zou uitwissen alsof het nooit had bestaan. Dat zou een misverstaan zijn van Gods goedh...