Van Woord naar leven - blog

Geen teken, of een wereld vol tekenen? Tekst overweging: Ricky Rieter Goede vrienden, vandaag beginnen we halverwege het Jonaverhaal om de samenhang te begrijpen met de tekst uit het evangelie van deze dag. Laat je verbeeldingskracht maar werken. We zitten in de buik van de grote vis en horen hoe Jona aan het bidden is. Al drie dagen zit hij daar. Is er uitkomst, heeft hij er spijt van dat hij zijn opdracht ontliep? Zit er nog perspectief in zijn leven? Let op de laatste woorden uit zijn gebed. Uit nood geboren – dat zeker – maar toch op dit moment tot geloof gebracht: Maar ik zal mijn stem in dank verheffen en U offers brengen; mijn geloften los ik in, het is de Heer die redt. Ja, Jona krijgt een nieuwe kans, zoals wij allemaal. Na drie dagen heeft de grote vis hem uitgespuwd, en komt hij opnieuw in Nineve, de verdorven stad die hij tot bekering op moest roepen. Oorspronkelijk wilde hij dat niet, maar nu zal hij het toch doen, al kan hij nauwelijks geloven dat dit lukt. Maar warem...

De akker van ons hart Tekst overweging: aartsbisschop Vincenzo Paglia, ontleend aan het boek 'Het Woord van God elke dag – 2026', uitgegeven bij Otheo/Sant’Egidio. Jezus vergelijkt zijn koninkrijk met een graankorrel die tussen het onkruid moet groeien, met een piepklein mosterdzaadje dat een grote boom wordt en ten slotte met een beetje gist: alles moet verloren gaan om geopenbaard te kunnen worden. Het is het geheim van de hemel, maar ook van een goed leven vandaag: zonder opoffering voor anderen, zonder op te houden voor onszelf te leven, is er geen vreugde en geen toekomst. Het Rijk Gods verbergt zich op aarde om de hemel te openbaren; het verbindt zich met de mens om hoop en zin te geven aan alle menselijk leven, zelfs aan de dood; het vermengt zich op mysterieuze wijze met ons leven, zodat we het kunnen verwelkomen en laten groeien. Het koninkrijk wordt niet onmiddellijk in zijn geheel geopenbaard. En toch zit in dat zaadje, het kleinste van alle zaden, dat zaadje van...