Van Woord naar leven - blog

In Christus Tekst overweging: Kris Jezus is in gesprek met een groep mensen wanneer iemand Hem komt melden dat zijn moeder en zijn broers buiten staan en Hem willen spreken. Wat een gewone mededeling lijkt, wordt voor Jezus de aanleiding om de mensen iets wezenlijks mee te geven. Hij zegt iets opmerkelijks: 'Ieder die de wil doet van mijn Vader in de hemel, is mijn broer, mijn zus en mijn moeder.' Niet de bloedband staat voortaan centraal, maar de nieuwe gemeenschap die de Heer zelf bijeenbrengt en die leeft vanuit de wil van de Vader. Deze woorden zijn dus allereerst een uitnodiging om de wil van de Vader te doen. Tegelijk wijzen zij op een diepere werkelijkheid. Jezus brengt mensen samen tot een nieuwe gemeenschap. Niet zomaar een gemeenschap die Hem van buitenaf volgt, maar een gemeenschap die in Hem leeft en waarvan Hijzelf het levend hart is. De eerste christengemeenschap is niet in de eerste plaats ontstaan doordat mensen ervoor gekozen hadden Jezus te volgen. Natuurl...

Geen teken, of een wereld vol tekenen? Tekst overweging: Ricky Rieter Goede vrienden, vandaag beginnen we halverwege het Jonaverhaal om de samenhang te begrijpen met de tekst uit het evangelie van deze dag. Laat je verbeeldingskracht maar werken. We zitten in de buik van de grote vis en horen hoe Jona aan het bidden is. Al drie dagen zit hij daar. Is er uitkomst, heeft hij er spijt van dat hij zijn opdracht ontliep? Zit er nog perspectief in zijn leven? Let op de laatste woorden uit zijn gebed. Uit nood geboren – dat zeker – maar toch op dit moment tot geloof gebracht: Maar ik zal mijn stem in dank verheffen en U offers brengen; mijn geloften los ik in, het is de Heer die redt. Ja, Jona krijgt een nieuwe kans, zoals wij allemaal. Na drie dagen heeft de grote vis hem uitgespuwd, en komt hij opnieuw in Nineve, de verdorven stad die hij tot bekering op moest roepen. Oorspronkelijk wilde hij dat niet, maar nu zal hij het toch doen, al kan hij nauwelijks geloven dat dit lukt. Maar warem...

De akker van ons hart Tekst overweging: aartsbisschop Vincenzo Paglia, ontleend aan het boek 'Het Woord van God elke dag – 2026', uitgegeven bij Otheo/Sant’Egidio. Jezus vergelijkt zijn koninkrijk met een graankorrel die tussen het onkruid moet groeien, met een piepklein mosterdzaadje dat een grote boom wordt en ten slotte met een beetje gist: alles moet verloren gaan om geopenbaard te kunnen worden. Het is het geheim van de hemel, maar ook van een goed leven vandaag: zonder opoffering voor anderen, zonder op te houden voor onszelf te leven, is er geen vreugde en geen toekomst. Het Rijk Gods verbergt zich op aarde om de hemel te openbaren; het verbindt zich met de mens om hoop en zin te geven aan alle menselijk leven, zelfs aan de dood; het vermengt zich op mysterieuze wijze met ons leven, zodat we het kunnen verwelkomen en laten groeien. Het koninkrijk wordt niet onmiddellijk in zijn geheel geopenbaard. En toch zit in dat zaadje, het kleinste van alle zaden, dat zaadje van...