zaterdag in week 22 door het jaar

Liefde als kompas

Tekst overweging: Kris

Het evangelie van vandaag brengt ons naar een heel concrete situatie. Jezus trekt met zijn leerlingen door de korenvelden. Het is sabbat. De leerlingen hebben honger, plukken aren, wrijven die tussen hun handen en eten ervan. De farizeeën zien het gebeuren en stellen onmiddellijk de vraag waarom zij iets doen wat op sabbat niet geoorloofd is.

Het opvallende is dat beide groepen naar hetzelfde gebeuren kijken en toch iets anders zien. De leerlingen zien voedsel dat hun honger stilt. De farizeeën zien vooral dat er volgens hun verstaan van de sabbat een voorschrift wordt overtreden. Hun zorg voor de sabbat is op zichzelf niet verkeerd. De sabbat is immers een kostbare gave van God, een dag waarop de mens mag rusten en zich opnieuw mag richten op zijn Schepper. Maar een gebod kan zijn bedoeling verliezen wanneer de mens voor wie het gegeven werd uit beeld verdwijnt.

Jezus schaft de sabbat niet af. Hij leert zijn toehoorders dieper kijken naar wat God met zijn geboden wil. Daarom verwijst Hij naar David, die in een ogenblik van nood van de toonbroden at, hoewel die volgens de voorschriften voorbehouden waren aan de priesters. Jezus plaatst daarmee het gebod niet aan de kant. Hij brengt het terug naar zijn diepste bedoeling: Gods geboden staan ten dienste van het leven.

Ook wij kunnen zo vertrouwd raken met regels, gebruiken en overtuigingen dat we snel zien wat volgens ons niet hoort. We kunnen haarfijn weten wat toegestaan is en wat niet, wat gebruikelijk is en wat afwijkt. En ondertussen kunnen we voorbijgaan aan de mens die voor ons staat, aan zijn honger, zijn kwetsbaarheid, zijn nood of zijn verlangen om gezien te worden.

Daar wordt liefde ons kompas. Niet om regels zomaar aan de kant te schuiven, maar om telkens opnieuw te kijken naar wat ze willen dienen. De vraag is dan niet alleen wat mag of niet mag, maar ook of wat wij doen recht doet aan de mens die voor ons staat.

Aan het einde van het evangelie zegt Jezus: “De Mensenzoon is heer over de sabbat.” Daarmee gaat het plots over veel meer dan over aren plukken op een rustdag. Jezus nodigt ons uit Hem Heer te laten zijn over ons denken, over onze keuzes en over de manier waarop wij naar anderen kijken. Hij leert ons Gods wil niet alleen te zoeken in de letter van een voorschrift, maar in het leven waartoe dat voorschrift ons wil brengen.

Ons geloof vindt zijn vervulling niet in het foutloos naleven van voorschriften. Het komt tot leven wanneer wij ons laten vormen door Christus en leren kijken met zijn ogen. Dan verdwijnen regels niet, maar krijgen ze hun juiste plaats. Dan wordt de liefde het kompas dat ons helpt onderscheiden wat werkelijk goed is.

Laten we ons geven aan Hem, de Mensenzoon die Heer is van de sabbat, en Hem vragen ons te leren kiezen voor wat het leven dient.

Laat we bidden

Jezus,
U die de Heer van de sabbat bent,
leid ons weg van kille regels en lege gewoonten,
en vul ons hart met de liefde die van U komt.
Geef ons de moed om U als metgezel te volgen,
zodat we ons leven delen met elkaar
in diepe verbondenheid met U.
Moge zo Gods vrede een gezicht krijgen.
In uw naam.
Amen.

Geliefde mensen, moge de liefde van Christus je kompas zijn bij al wat je doet.
Een mooi weekend,
kris

---

Om mee op weg te gaan

Sta ik echt in verbinding met God in mijn dagelijks leven? Anders gezegd: Beleef ik mijn geloof als een levend engagement of als een reeks gewoontes?