zondag 23 door het jaar A

Liefde die waakzaam maakt

Tekst overweging: aartsbisschop Vincenzo Paglia, ontleend aan het boek ‘Het Woord van God elke dag – 2026’, uitgegeven bij Otheo/Sant’Egidio.

Jezus verzekert ons van zijn gezelschap. Zijn aanwezigheid onder ons maakt ons samenzijn, ondanks onze kwetsbaarheid en kleinheid, tot een sacrament van zijn vriendschap. Samenkomen voor de viering van de liturgie is een geschenk van Jezus aan ieder van ons. Samenkomen maakt het mogelijk om die broederlijkheid te beleven die de kostbaarste schat is die de Heer aan de wereld schenkt. Het is een geschenk dat ons helpt om niet te wennen aan de pijn die eenzaamheid en verlatenheid veroorzaken en die het leven van duizenden mensen bitter maken. In een wereld waarin het onmogelijk lijkt om zelfs maar met je buren in harmonie te leven, blijft het evangelie geloven dat harmonie tussen mensen mogelijk is en blijft het ons uitnodigen om elkaar te ontmoeten en de kunst van het samenleven te leren.

De helaas wijdverbreide mentaliteit om je eigen ritme op te leggen, jezelf boven anderen te stellen in de overtuiging dat je je zo sterk maakt, zet mensen tegen elkaar op, maakt hen agressief en onbekwaam om vriendschappen aan te gaan. Het gezamenlijk gebed is op zichzelf een kracht die verenigt; het maakt ons sterk in onze keuze om lief te hebben en het helpt ons om te hopen op een wereld die niet langer door het kwade wordt beheerst. Samenkomen om de Heer te aanroepen is de eerste manier om niet toe te geven aan verdeeldheid, maar om er net in opstand tegen te komen. Zolang we samenkomen voor een gezamenlijk gebed, houden we de hoop dat de wereld kan veranderen levend.

Dit is ook de betekenis van de passage uit de profeet Ezechiël: ‘Jou, mensenkind, heb Ik als wachter aangesteld over het volk van Israël. Als je mijn woorden hoort moet je hen voor Mij waarschuwen.’ De wereld heeft wachters nodig, mensen die zich verantwoordelijk voelen voor de hele wereld. De wachter ziet ook de tekenen van liefde en erkent daarin de aanwezigheid van God die de geschiedenis van de wereld leidt en de mensen nooit in de steek laat. Wachters luisteren; zonder te luisteren vallen we in slaap en passen we ons aan de heersende mentaliteit aan. Luisteren maakt het hart waakzaam, zoals dat van de wachter. Hij waakt in verbondenheid met anderen, want er is geen toekomst en geen redding in eenzaamheid.

Het evangelie voegt hieraan toe: ‘Als je broeder of zuster tegen je zondigt, moet je die persoon onder vier ogen daarop aanspreken.’ We staan allemaal, altijd, in het krijt bij onze broers en zussen; we zijn bovenmatig bemind, tegen alle redelijkheid in, vaak zelfs tegen onszelf in; we hebben zoveel ontvangen en zo weinig teruggegeven. Het is niet genoeg om geen kwaad te doen, want we hebben een schuld uitstaan. Laten we ons niet schamen dat we elkaar iets verschuldigd zijn, allemaal, zonder uitzondering: het besef daarvan spoort ons aan om beter te worden, gevoeliger voor onze broers en zussen, attenter voor wat de ander nog ontbreekt, hoffelijker en met meer genegenheid. En als wij iets verschuldigd zijn, hebben de anderen dus een vordering, een recht om op te eisen, vooral de armsten. De liefde is de volheid van alles.

Laten we bidden

God,
U hebt ons aan elkaar toevertrouwd;
leer ons daarom waakzaam,
liefdevol en trouw met elkaar om te gaan.
In Christus, onze Broeder en Heer.
Amen.

Geliefde mensen, laten we altijd kiezen voor wat goed is, ten diepste goed.
Een mooie zondag,
kris

---

Om mee op weg te gaan

Liefde laat een mens niet los wanneer de weg moeilijk wordt. Wie vraagt in mijn leven om blijvende nabijheid en zorg?